Etihad Stadium – opis stadionu

Działka w Eastlands była przeznaczona pod wielki stadion olimpijski, ale kandydatura Manchesteru do Igrzysk 2000 przepadła. Dlatego w tym samym miejscu parę lat później zrealizowano podobny, choć znacznie mniejszy projekt. Zamiast 80 tys. lekkoatletyczny stadion mieścił ok. 35 tys. widzów i powstał nakładem 110 mln funtów. Celem była organizacja Igrzysk Wspólnoty Narodów, które Manchester gościł w 2002 roku.

Tuż po tej imprezie w ruch poszły koparki, które w miejscu bieżni i boiska wykopały wielki lej, a w nim powstały nowe, dodatkowe trybuny. Zamiast tymczasowej trybuny za jedną z bramek postawiono stałą konstrukcję identyczną do tej po drugiej stronie boiska. Pojemność wzrosła tym samym do 47 tys., a koszt wzrósł o kolejne 30 mln. Dzięki temu ruchowi na obiekt mógł się wprowadzić jego dzisiejszy gospodarz, Manchester City, który zostawił za sobą słynne Maine Road.

W 2011 roku nazwę stadionu kupiły linie Etihad, które zobowiązały się do przelewania na konto klubu po 10 mln funtów rocznie. W chwili podpisania była to najkorzystniejsza tego typu umowa w Wielkiej Brytanii.

W latach 2014–2015 stadion przeszedł swą pierwszą rozbudowę od chwili przejęcia przez Manchester City. Do trybuny za południową bramką dobudowano trzeci poziom z ponad 6 tysiącami miejsc siedzących.

W 2023 rozpoczęła się rozbudowa trybuny za bramką po przeciwnej, północnej stronie. Powiększona trybuna (nazwana The Pep Guardiola Stand) została w pełni udostępniona kibicom na ostatni mecz sezonu 2025/26. Pojemność stadionu wzrosła tym samym do ponad 61 tys. miejsc.

Projekt rozbudowy północnej części stadionu obejmuje także realizację połączonych z nią nowych budynków o charakterze komercyjno-rozrywkowym oraz zadaszonej strefy kibica. Powstały w ten sposób kompleks ma nosić nazwę Medlock Square, a pełne zakończenie inwestycji ma nastąpić przed końcem 2026.

Jak Etihad Stadium prezentuje się na tle pozostałych stadionów ligi?