Vale Park – opis stadionu

Choć trudno w to uwierzyć, zgodnie z pierwotnymi planami ten stadion miał mieścić ok. 80 tys. widzów i zapewniać tysiącowi z nich parking. Jednak rzeczywistość zweryfikowała plany – trzecioligowe Port Vale FC nie było w stanie zrealizować takiej inwestycji.

Ale nowy stadion musiał powstać, ponieważ zespół stracił prawo dzierżawy poprzedniego. Dlatego zapadła decyzja o lokalizacji właśnie tu, w dawnej cegielni, w sąsiedztwie parku, w którym klub zaczynał swą historię. Budowa trwała długie 5 lat z zapasem, a efektem był obiekt na 40 tys. widzów, z czego jednak tylko 360 mogło usiąść. Trybuny istniały tylko wzdłuż boiska, za bramkami ludzie zajmowali miejsca na nasypach. Jeszcze przed zakończeniem pierwszej dekady istnienia pojemność wzrosła do 50 tysięcy (1954, w tym tysiąc siedzących), a nad obiektem urosły maszty oświetleniowe (1958).

W połowie lat 1980. pojawił się problem – ze względów bezpieczeństwa pojemność ograniczono do zaledwie 16,3 tys. widzów. Pod koniec lat 80. setki tysięcy funtów wpompowano w oświetlenie, tablicę wyników i remont trybun – w tym w pierwszy w Wielkiej Brytanii sektor dla niepełnosprawnych. Mimo tych wysiłków inspektorzy znów ograniczyli pojemność, tym razem do 12 tysięcy.

Nic dziwnego, że od początku lat 1990. ruszyły kolejne prace, na czele z instalacją krzesełek. Ostatni mecz z miejscami stojącymi odbył się tu w 1998 roku, po czym ruszyła budowa zupełnie nowej trybuny wschodniej, która – co ciekawe – do dziś nie została ukończona.