Signal Iduna Park (Westfalenstadion)

Pojemność81 359
65 829 (Pojemność na mecze międzynarodowe)
53 675 (Miejsca siedzące)
27 589 (Miejsca stojące)
Kraj Niemcy
MiastoDortmund
KlubyBV Borussia Dortmund
Inauguracja 1974 (Borussia Dortmund - Schalke 0-3)
Renowacje 2002 - 2006
Koszt 32,7 mln DM (1974), 200 mln € (2006)
Projekt Architekten Schroder Schulte-Ladbeck Strothmann
Adres Strobelalle 50, 44139 Dortmund

Reklama

Opis: Signal Iduna Park

Już w latach 60. pojawił się plan budowy nowego stadionu w Dortmundzie, ale miasta nie było na to stać, a władze landu nie chciały dokładać się do inwestycji. Miasto skorzystało niespodziewanie na odpadnięciu Kolonii z listy miast-organizatorów Mistrzostw Świata 1974 roku i pieniądze zarezerwowane na tamten obiekt trafiły właśnie do Dortmundu.

Nie było jednak mowy o realizacji drogiego projektu za 60 mln marek, więc ze względu na oszczędność zrezygnowano z bieżni lekkoatletycznej, co dziś można poczytać jako korzystny zabieg. Powstały cztery proste trybuny z prefabrykatów za połowę powyższej kwoty, bez narożników. Stadion mieścił w tedy 54 tys. widzów i w tym stanie pozostawał aż do lat 90., kiedy wymogi narzuciły instalację krzesełek i spadek pojemności do 42 800 miejsc.

By zaradzić spadkowi widowni Borussia święcąca krajowe i międzynarodowe sukcesy jako pierwszy niemiecki klub za własne pieniądze rozbudowała Westfalenstadion w 1995 roku. Drugie piętro powstało nad obydwiema trybunami wzdłuż boiska, zwieńczone nowym dachem. Znów było 54 tys. miejsc, ale tylko na kolejne dwa lata, bo później podobny krok uczyniono na północy, a na południu zamiast drugiego poziomu przedłużono ten pierwszy, tworząc największą trybunę z miejscami stojącymi na świecie. Z pojemnością 24 454 miejsc Suedtribune do dziś dzierży to miano, a wśród miłośników piłki słynie ze świetnej atmosfery.

Ostatnia jak dotąd rozbudowa miała miejsce przed drugim mundialem w dziejach stadionu – tym z 2006 roku. By spełnić oczekiwania FIFA zabudowano narożniki, które dotychczas stały puste. O ile wzniesienie trybun z zapleczem nie było problemem, o tyle zadaszenie dotychczasowych sektorów nastręczało problemów. Dach miał bowiem ustawione w rogach masywne podpory, które zasłaniałyby widzom z narożników murawę. Dlatego nad stadionem pojawiło się 8 masywnych pylonów, które dźwigają ciężar dachu od drugiej strony, umożliwiając usunięcie słupów pod nimi. Dzięki całkowitemu zadaszeniu, zwartej bryle i świetnej widoczności stadion bywa uznawany za jeden z najlepszych na świecie do oglądania meczów piłkarskich.

Reklama

Zdjęcia

Powiązane aktualności

2016

2015

2014

2013

2012