BayArena – opis stadionu

Powstał pierwotnie jako Ulrich-Haberland-Stadion w 1956 roku. Jednak jego sława zaczęła się w latach 90. XX wieku, ponieważ przechodził wtedy kompleksową przebudowę i uzyskał status supernowoczesnego stadionu. Co ciekawe, jego kształt uwzględniający umieszczenie przestrzeni biznesowych za bramką zamiast tradycyjnie wzdłuż boiska, nie jest do końca celowy.

Modernizacja stadionu ruszyła jeszcze w 1986 roku, według planu zakładającego stworzenie obiektu podobnego do Ruhrstadion w Bochum. Miały być więc strome jednopoziomowe trybuny zamknięte w jeden pierścień okalający boisko. Modernizacja odbywała się jednak sektor po sektorze do 1997 roku, a w jej trakcie zmieniły się wymogi i oczekiwania wobec stadionu. Dlatego dobudowano strefę VIP, na którą miejsce zostało już tylko w narożniku. Powstał też sektor rodzinny, ale obiekt przez modyfikacje stracił na pojemności – zamiast planowanych 35 tys. mógł pomieścić niewiele ponad 22 tys. widzów.

Od 1998, gdy zaczął funkcjonować już w pełni odmieniony, nosi nazwę BayArena. Ze względu na niesłabnące zainteresowanie meczami i konieczność poszerzenia oferty komercyjnej stadion rozbudowano po raz kolejny w latach 2008-09. Tym razem nad istniejącymi trybunami dobudowano niewielki drugi poziom. Pojemność urosła, rozrosła się infrastruktura na zapleczu trybun, a całość pokrył imponujący, olbrzymi dach. W zamyśle miał przypominać tabletkę aspiryny, ale wielkiego napisu „Bayer” występującego na leku nie udało się rozwiesić nad stadionem.