Estádio Beira-Rio – opis stadionu

Budowa stadionu na wybrzeżu Porto Alegre ruszyła w 1959 roku. Prace były finansowane z różnych źródeł, w dużej mierze dzięki zaangażowaniu kibiców. Podczas powstawania na budowie pracowali również ochotnicy, w tym młodziutki wtedy przyszły idol kibiców, Falcão.

Kluczową postacią dla powstania stadionu był jednak Portugalczyk José Pinheiro Borda, kierujący budową. Jego marzeniem było otwarcie obiektu, ale zmarł w 1965, zanim roboty ukończono. Na cześć Bordy stadion nazwano jego imieniem, choć popularnie nazywany jest Beira-Rio, czyli w luźnym tłumaczeniu „Przybrzeżny”.

Do oficjalnego otwarcia doszło po dekadzie od wbicia pierwszej łopaty, w 1969 roku. Dwupoziomowe trybuny z częściowym zadaszeniem mieściły ponad 70 tysięcy osób, choć rekord ustanowiony w 1972 roku to aż 106 tysięcy widzów. Z czasem pojawiły się krzesełka na większości sektorów, dlatego pojemność spadła poniżej progu 60 tysięcy.

W grudniu 2010 roku ruszyła przebudowa stadionu. Na podstawie projektu Hype Studio obiekt otrzymał nowe dolne trybuny, przybliżające widzów do boiska. Na koronie stadionu i między poziomami powstały luksusowe loże. Do trybun dobudowano nowe zewnętrzne klatki schodowe, a całość przykrył dach z białej stali, złożony z 65 segmentów o kształcie liści.

Prace pochłonęły ok. 330 mln R$ i zakończyły się w lutym 2014, cztery miesiące przed Mistrzostwami Świata. Na czas tej imprezy pojemność wyniosła 51,8 tys. widzów, jednak docelowo można ją podnieść tuż pod granicę 60 tysięcy.