Jakarta International Stadium

Aktualizacja: 26.10.2021

Pojemność docelowa82 000
Kraj Indonezja
MiastoDżakarta
KlubyPersija
KategoriaBudowa trwająca
Czas budowy 04.2019 - 12.2021
Koszt 5 mld IDR
Projekt PDW Architects
Wykonawca PT WIKA Gedung, PT Pembangunan Perumahan & PT Jaya Konstruksi

Reklama

Opis: Jakarta International Stadium

Plany budowy nowego stadionu międzynarodowego w Dżakarcie sięgają początków XXI wieku. Sporym problemem wyjątkowo gęsto zabudowanej stolicy był fakt, że tylko narodowy Gelora Bung Karno spełniał wymogi międzynarodowe, a przez to wielkie imprezy kolidowały z nie mniejszymi meczami miejscowej Persiji. Klub piłkarski w szczycie gromadził blisko 100 tys. osób na trybunach narodowego molocha, dlatego powstał plan budowy areny z myślą tylko o Persiji.

W 2012 wybrano lokalizację i powstała koncepcja, wówczas nazwana Stadion BMW (gdzie BMW to skrót od hasła, nie marki samochodów). Przewidziano powstanie stadionu dla 50 tys. widzów w bliskim sąsiedztwie jeziora Sunter, przy północnej obwodnicy Dżakarty. Projekt utknął jednak w martwym punkcie, co – paradoksalnie – wyszło mu na dobre. Powstał bowiem zupełnie nowy plan, w którym wyrzucono ze stadionu bieżnię, a dołożono ponad 30 tys. miejsc i rozsuwany dach.

W takim kształcie stadion skierowano do realizacji w 2019 roku, od 2012 według projektu tej samej pracowni architektonicznej (PDW Architects). Jego wyróżnikiem niewątpliwie jest skala. I nie chodzi tylko o pojemność, bowiem 82 tysiące to dużo, ale przed modernizacjami Gelora Bung Karno (GBK) był jeszcze większy. Wyjaśnieniem niech będzie to porównanie: stadion narodowy GBK jest wysoki na 35 metrów, a nowy piłkarski na aż 73 metry!

Bryła stadionu będzie więc dominować w krajobrazie północnej Dżakarty, gdzie zabudowa jest raczej niska. A że stadion będzie miał na krawędzi dachu panoramiczny taras widokowy, z wysokości 70 metrów będzie można oglądać i krajobraz metropolii, i zaczynające się niedaleko morze. Z zewnątrz obiekt będzie pokryty pionowymi panelami z kompozytów aluminiowych. Każdy z nich będzie miał perforacje inspirowane herbem Persiji oraz pasami tygrysa, dzięki którym wnętrze otrzyma odpowiednią wentylację.

Za fasadą znalazło się miejsce na aż 9 kondygnacji zaplecza. By jak najlepiej wykorzystać dostępne miejsce, wokół stadionu ma nie być wygrodzeń, a parter zostanie wykorzystany na powierzchnie komercyjne oraz wewnętrzny parking dla 800 aut i aż 100 autobusów (ponieważ tereny są bardzo grząskie, nie ma mowy o budowaniu poziomów podziemnych). Widzowie zaczną wchodzić na trybuny dopiero z poziomu trzeciej kondygnacji, gdzie znajdzie się główna z trzech promenad, połączona docelowo z metrem i lekką koleją.

Widownia ma mieć zwarty układ, z pierwszym rzędem oddalonym o 10,8m od boiska. Trybuny podzielono na trzy poziomy z następującym nachyleniem: 24° (22,6 tys. miejsc), 29° (19,7 tys.) oraz 32° (39,7 tys.). W planie znalazło się miejsce na 52 loże (po 18-30 osób) na wschodzie i zachodzie. Ogółem przewidziano 186 miejsc VVIP, 1610 miejsc w lożach, 3490 otwartych miejsc biznesowych oraz 316 miejsc dla przedstawicieli mediów.

Cena, jak przyzwyczaiły indonezyjskie stadiony, jest bardzo ekonomiczna, zwłaszcza uwzględniając rozmiar. To ok. 5 mld rupii (w chwili startu inwestycji 1,4 mld zł). Całość pochodzić ma ze środków władz Dżakarty. Formalnie budowa ruszyła w kwietniu 2019 roku, jednak pierwsze miesiące upłynęły na porządkowaniu terenu oraz żmudnym palowaniu, bowiem na powierzchni prawie 4 hektarów do wbicia było kilka tysięcy pali. Dopiero z początkiem 2020 rozpoczęła się właściwa budowa, a docelowo obiekt ma być oddany z końcem 2021 roku.

Reklama

Zdjęcia

    

21.10.2021

30.09.2021

07.09.2021

15.07.2021

17.06.2021

20.05.2021

06.05.2021

15.04.2021

01.04.2021

04.03.2021

11.02.2021

04.02.2021

18.01.2021

31.12.2020

24.12.2020

10.12.2020

19.11.2020

15.10.2020

17.09.2020

20.08.2020

20.07.2020

13.07.2020

06.07.2020

15.06.2020

21.05.2020

14.02.2020

30.01.2020

29.11.2019

30.10.2019

22.09.2019

Powiązane aktualności

2021

2020