Volgograd Arena

Pojemność45 568
Kraj Rosja
MiastoWołgograd
KlubyFK Rotor Volgograd
Inauguracja 21.04.2018
Czas budowy 01.2015 - 03.04.2018
Koszt 17,1 mld RUB
Projekt PI Arena, GMP Architekten
Wykonawca Stroytransgaz
Adres Prospekt Lenina 76, Volgograd, Volgogradskaya oblast', 400005 Rosja

Reklama

Opis: Volgograd Arena

Wołgograd to jedno z tych miast, w których wybór stadionu-gospodarza Mistrzostw Świata nasuwał się sam. Obiekt Rotoru to nie tylko miał silny tradycyjny klub czekający na lepszą infrastrukturę, ale też unikalne położenie. Na zachodzie majestatyczny Kurhan Mamaja z pomnikiem Matki Ojczyzny, a na wschodzie nabrzeże Wołgi. Od początku rosyjskiej kandydatury właśnie ta lokalizacja była na liście miejsc pod nowe stadiony.

Nie od początku jednak obiekt miał wyglądać tak, jak w zrealizowanej wizji. Pierwszy pomysł, zgłoszony do FIFA według wizji architektów z biura Tima Hupe, zakładał upodobnienie areny dosłownie do rotoru, zębatego wirnika. Później władze Wołgogradu ogłosiły zmianę koncepcji na „Arenę Pobeda”, a więc arenę zwycięstwa, która miałaby jedną trybunę dominującą i skierowaną na kurhan, „plecami” do Wołgi.

Ostatecznie zwyciężyła koncepcja rozpisana przez GMP Architekten, która najlepiej wpisywała się w lokalny kontekst. Ponieważ stadion leży na różnych osiach krajobrazowych, wybrano kształt koła, oferujący jednolite proporcje i odbiór z każdej strony. Docelowego projektu nie opracowywała co prawda niemiecka firma, ale kluczowe założenia zachowano, w tym naśladującą wiklinę elewację zewnętrzną. To połączenie tradycji i nowoczesności, ponieważ „plecionka” jest dynamiczna, elegancka i nowoczesna.

Fasady są zresztą najciekawszym elementem stadionu, który wraz z zewnętrzną promenadą (o charakterystycznym, pięciokątnym układzie) oraz przedpolami zajmuje 20,2 ha. Z uwagi na układ przestrzenny wybrano konstrukcję fasad, która jest węższa na dole i rozszerza się ku górze. Składana segment po segmencie stalowa rama składała się z 88 elementów (44 dolne i 44 górne) o łącznej masie ok. 5 tys. ton. Dopiero po zbudowaniu całości, sięgającej wysokością 43 metrów, można było usunąć tymczasowe podpory i konstrukcja stała się samonośna.

Nie na fasadzie opiera się jednak dach, lecz na 44 kolumnach postawionych tuż za obwodem trybun. Dach podzielony jest na dwie części. Kratownice pomiędzy kolumnami a fasadą stanowią część zewnętrzną. Pokryła je biało-niebieska membrana ETFE w kolorach białym i niebieskim. Kształtem nawiązuje do rombów wyciętych w fasadzie, kolorami zaś do barw Rotoru.

Volgograd Arena

Wewnętrzna część dachu to osobna historia. Oparta na systemie linowym konstrukcja to 88 lin rozdzielonych na dwa poziomy po 44. Między nimi fascynujący element – 44 stalowe konsole, każda wielka na 25 metrów. Łącznie dach linowy waży ok. 2,1 tys. ton. Ten wyjątkowo złożony system zadaszenia składa się łącznie z aż trzech pierścieni rozciąganych i jednego ściskanego. Żeby było jeszcze efektowniej, całość kryje ogromna ilość poszycia – aż 77 tys. m2! To daje ogromną średnicę stadionu, aż 303 metry. W dodatku wysokość również jest spora – w najwyższym punkcie obiekt osiąga 49,5m nad ziemią, a prawie 90 metrów nad poziomem wód Wołgi.

Pod przepastnym kapeluszem dachu kryją się nie tylko trybuny, ale łącznie aż 124 tys. m2 powierzchni. Z tego 31,6 tys. m2 na widownię i aż 24,3 tys. m2 na obszerne foyer wokół niej. Same trybuny mają typowy układ z łagodną „falą” na górnym poziomie, a barwa krzesełek nawiązuje do klubu piłkarskiego. Główna trybuna posiada trzy poziomy miejsc w lożach, a dla osób z problemami z mobilnością przygotowano ok. 460 miejsc.

Zanim ruszyła budowa stadionu, pod koniec 2014 roku trzeba było zburzyć poprzednika, co zajęło ok. 2 miesiące. Niespodziewanie na przeszkodzie dla dalszych prac stanęło znalezienie niewybuchów z czasów II wojny światowej. Po ich usunięciu prace ruszyły na początku 2015, z zamiarem ukończenia przed końcem 2017. Co prawda nie udało się daty dotrzymać, ale stadion mimo wszystko zanotował niewielki poślizg w granicach kwartału, a i jego koszt okazał się zbliżony do tego zamierzonego w 2014 (wówczas 16,2 mld rubli, ostatecznie 17,1 mld).

Reklama

Zdjęcia

Powiązane aktualności

2018