Noevir Stadium Kobe – opis stadionu

Poprzedni stadion w tym miejscu powstał jeszcze w 1970 roku i mieścił 13 tys. widzów. Przeszedł do historii jako pierwszy w Japonii obiekt tego typu z zewnętrzną iluminacją. Przy okazji Mistrzostw Świata 2002 został zrównany z ziemią, a w jego miejscu stanął zupełnie nowy obiekt o pojemności ok. 42 tys. miejsc. Jednak część krzesełek za bramkami była tymczasowa i wkrótce po imprezie zdemontowano je.

W miejscu dawnych sektorów za bramkami zostały skromne trybunki, nad którymi ruszyła budowa rozsuwanego zadaszenia. Było gotowe już w 2003 roku i wkrótce później zaczęły się problemy. Nie z samym dachem, a z murawą, która dostawała mniej światła i świeżego powietrza. W dodatku wielofunkcyjność obiektu przyciągnęła na niego nie tylko mecze piłkarskiego Vissel Kobe, ale też żeńskiego zespołu Reonessa i klubu rugby Steelers. Do tego koncerty, zawody sztuk walki i futbol amerykański. Ten ostatni został zakazany w 2004 roku, by ratować stan wymienianego kilkakrotnie boiska.

W 2007 roku sprzedano nazwę, która od tego czasu brzmiała Home’s Stadium Kobe. Po trzech latach kontrakt przedłużono do 2013 roku. Później nazwę odkupiła marka Noevir.