Estadio Olímpico Universitario – opis stadionu

Stadion wznoszono na twardym wulkanicznym podłożu w latach 1950-1952 i w swojej formie również przypomina wulkan. Cała jego zewnętrzna skorupa ma zbocza pokryte magmowymi kamieniami, a na wschodniej części znalazł się imponujący mural Diego Rivery, który planował pokrycie całego obiektu podobnymi zdobieniami, lecz nie zdążył przed śmiercią.

Poza niecodzienną formą zewnętrzną stadion ma również niezwykłą historię. Gdy powstał, był największy w całym Meksyku z pojemnością ok. 70 tys. miejsc. Ta wkrótce urosła o dodatkowe 13,7 tys. przy okazji Igrzysk Olimpijskich 1968, by wypełnić minimum stawiane przez MKOl – pojemność 80 tys. osób. Była to rozbudowa tymczasowa, i po imprezie powrócono do dawnego rozmiaru. Nie oznacza to jednak, że widownia nie przekraczała później 70 tys., bowiem przy okazji derbów Pumas i Club America władze wpuszczały na trybuny znacznie więcej ludzi. Raz zapłaciły za to zresztą wysoką cenę, gdy w stłoczonym tłumie wdzierającym się na stadion doszło do ofiar śmiertelnych.

Poza Igrzyskami i meczami piłkarskimi stadion jest miejscem bardzo popularnych w Meksyku rozgrywek futbolu amerykańskiego, a na liście zorganizowanych imprez ma też Igrzyska Środkowoamerykańskie (1954, 1990), Igrzyska Panamerykańskie (1955, 1975), Uniwersjadę z 1979, a także mecze Mundialu 1986.

Od 2007 roku obiekt wraz z całym kampusem uniwersyteckim UNAM jest wpisany na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO i ma charakter zabytkowy.