Gípedo Theodoros Vardinogiannis – opis stadionu

Choć klub OFI powstał na Krecie w 1925 roku, dopiero po II wojnie światowej otrzymał własny stadion. Zespół przejął tereny cmentarza katolicko-żydowsko-ormiańskiego, usunął nagrobki i w ich miejscu postawił trybuny. Choć za północną trybuną do dziś zachowała się część grobów, uniemożliwiając rozbudowę (pół trybuny jest wysokie po rozbudowie z 1987, pół niskie od otwarcia obiektu).

Ogólny kształt obiektu jest wyjątkowy z uwagi na poważne ograniczenia przestrzenne. Od zachodu, południa i wschodu ograniczają go ulice i gęsta zabudowa, a północna część graniczy właśnie z cmentarzem.

Przy okazji organizacji przez Ateny Igrzysk Olimpijskich 2004 stadion przeszedł modernizację zachodniej i północnej trybuny (nowy dach, wymiana zaplecza), a także został wyposażony w komplet krzesełek. Dzięki temu w trakcie rozgrywek był jednym z centrów treningowych.

Olimpijskie mecze piłkarskie na Krecie odbyły się jednak na nowopowstałym Pankritio (ok. 600 m na zachód).  Od sezonu 2004/05 OFI próbowało zadomowić się na większym i nowszym obiekcie, ale spadek klubu sprawił, że bardziej opłacalne było rozgrywanie meczów „na własnych śmieciach”.