Rajamangala Stadium – opis stadionu

Obiekt powstał z inicjatywy krajowego urzędu ds. sportu w 1997 roku, by przyjąć Igrzyska Azjatyckie 1998. W chwili otwarcia mieścił ok. 65 tys. widzów, ale tylko dlatego, że w krzesełka wyposażono jedynie zachodnią, główną trybunę. Pozostałe, pozbawione zadaszenia, były tanimi trybunami dla mas. Ich standard podniósł się dopiero w 2006 roku, gdy obiekt przygotowywano do Asian Cup 2007, azjatyckiego odpowiednika Euro.

Co ciekawe, stworzeniem obiektu od początku zajmowali się krajowi, a nawet miejscy specjaliści. Projekt powstał na uniwersytecie w Bangkoku, a wykonaniem zajęła się miejscowa firma. Obiekt charakteryzuje się bardzo dynamiczną formą – najniższy punkt trybuny osiągają za bramkami, a najwyższy przy linii środkowej boiska. Wysokie na kilkadziesiąt metrów krańce obiektu są widoczne nawet z oddali w miejskiej zabudowie, choć z bliska stadion nie prezentuje się już tak efektownie – użyto niskiej jakości betonu, który w połączeniu z klimatem Tajlandii już dziś sprawia wrażenie podniszczonego.

Od 1998 roku odbywają się na tym obiekcie największe krajowe imprezy. Mecze reprezentacji, pojedynki tajlandzkich klubów w azjatyckich pucharach, zawody lekkoatletyczne czy wielkie koncerty.

Jak na ironię, największy stadion w kraju aż do 2010 roku nie doczekał się dosłownie żadnej komunikacji publicznej. Przy okazji meczów prowadziło to do ogromnych problemów na okolicznych drogach.